یادی از مخترع ساعت آبی شیراز

روزنامه خبرجنوب - 5/2/87

حیف است که ارباب وفا را نشناسی

محمد علي پرواز نقاش چهره هاي ماندگار شيراز

œ یادی از مخترع ساعت آبی شیراز

 

بارها تصمیم داشتم گپی هنری با استاد مهندس محمود ثابت کیش که در زمینه الکترونیک صاحب نظر می باشد و (سال های متمادی عمر خود را در زمینه طراحی های مختلف الکترونیکی صرف نموده ومدارات زیادی را از سال های 1364 در زمینه مخابرات به رشته طراحی در آورده ،که کلا ، مورد بهره برداری قرار گرفته اند ومخصوصا در زمینه طراحی های آنالوگ دیجیتال میکرو پرسسور و میکرو کنترلرها از چهره های منحصر به فردمی باشد و ابتکاراتش قادر است با مشابهات خارجی رقابت نماید.) داشته باشم.

 

مرحوم مهندس علی پور آفرین - نقاشی : محمد علی پرواز

مرحوم مهندس علی پور آفرین

نقاشی : اثر محمدعلی پرواز

این توفیق ذیق حاصل گردید. در میان حرف ها ، صحبت به آنجا رسید که خواست از دوست و یار قدیمی خودش در این یاد نامه مطلبی بنویسم. چشمانش پر از اشک شد. دفتر خاطراتش را از لابلای کتاب ها بیرون کشید و به عکسی که درصفحه ای از اوراق دفتر بودنگاه کرد.

زیر لب گفت:

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت/ روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

گوئی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود/ بار بربست و بگردش نرسیدیم و برفت.

او با بغض گلو شمه ایازخاطرات فراموش نشدنی آن یار راحل ، (مرحوم استاد مهندس علی پور آفرین ) را برایم شرح داد که :

او فردی متدین و انسانی محجوب و دوست داشتنی بود و متعهد به حرفه اش؛ لذا به عقاید هنری همه احترام می گذاشت و سعی می کرد به سوال ها پاسخ صحیح دهد و با لبخند با مخاطبین برخورد نماید. او از ادبیات لذت می برد و بارها اشعاری از حافظ را به زبان می آورد و بنا به مصلحت می گفت:

معاشران زحریف شبانه یادآرید حقوق بندگی مخلصانه یاد آرید.

بنا به ضرورت حرفه ام با دوستان زیادی در رشته الکترونیک و کامپیوتر مراوده دارم. اما علی پور آفرین را سلطان این رشته میدانم. در سال 1373 بود که با او آشنا شدم، علاقه زیاد او به رشته الکترونیک برایم ستودنی بود. علم او در این رشته بی نظیر بود. طراحی های او منحصر به فرد بودند و به جرات میتوان گفت که قطعات الکترونیک را بسیار فراتر از کتاب های روز می شناخت. تجربه او در این زمینه از سن او بیشتر بود. اگر نمایشکاهی از مدارات طراحی او برپا شود، کسی باور ندارد که در عمر خود حتی شبی خوابیده باشد. درست به خاطر دارم مداری را برای اولین بار در ایران طراحی نمود که می توان اثر حرارتی بخاری را در نقاط مختلف یک اتاق بر روی کامپیوتر نشان دهد.

مداری بسیار پیچیده بود، از او پرسیدم چقدر طول کشید تا این مدار را طراحی نمودی؟ (شاید از دید یک صاحب فن بیش از دو ماه وقت برای این طراحی لازم باشد). در جواب، پاسخ داد مدار را درست زمانی طراحی نمودم که متقاضی آن مشخصات مورد نیازش را توضیح می داد، همانطور که او می گفت که مداری نیاز دارم که چنین و چنان کند من در مغزم شروع به طراحی کرده و مسائل آنرا حل نمودم.

هرطرحی را پیاده می کرد برای اولین بار در ایران طراحی شده بود. اما هیچ گاه ادعائی برآن نداشت. از قطعات الکترونیک بحدی شناخت داشت که گاهی به شوخی به او می گفتم چیزی که تو می گوئی سازنده اش هم از آن خبر ندارد. سال های دوستی ما به سرعت سپری شد و خبر تاسف بار درگذشت او از شهریور 85 تاثیر عمیقی بر من گذاشت. تنها از این که دوستی را از دست داده ام ناراحت نبودم، بیشتر به این دلیل متاسفم، که جامعه ما بزرگ مردی را از دست داد که شاید سال ها طول بکشد که همانند او را شاهد باشیم. به قول شاعر :

صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را / که دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

با آنکه یاد آوری خاطرات ناراحتش کرد، باز از او پرسیدم دیگر چه خاطره ای از او داری؟ عینک خود را برداشت، ژاله ها را از روی چشمانش پاک کرد و ادامه داد که : فکر می کنم متولد سال 1339 بود در سال هایی، علم الکترونیک را شناخت، که حتی کتابی در این زمینه منتشر نشده بود. تنها مجله دانشمند شاید در هر ماه یکی دو صفحه را اختصاص به معرفی مدار یا قطعه ای داده بود. عشق او باعث شد تا مهندسی خود را دررشته الکترونیک دردانشگاه آزاد یزد به انجام رساند.

در آن زمان (حدود سالهای 1370) فقط کامپیوتر کم ودور در ایران وجود داشت. او توسط یکی از این کامپیوترها رباتی را که خود ساخته بود کنترل کرد که دیدنی بود. هنوز باورم نمی شود، او روزی اقدام به ساخت ربات کرد، که کسی نمی دانست چند سال بعد این ربات ها چه تحولی در صنعت بوجود خواهند آورد.

کامپیوترهای IBM مدت زیادی، پیش او دوام نیاورده و خیلی زود به کلیه مدارات آن پی برده در حدی که به راحتی می توانست هر قسمت آنرا کنترل و تغییر دهد. برنامه نویسی به زبان C برای او به راحتی مکالمات به زبان فارسی بود. ممکن نبود سوالی در زمینه کامپیوتر پیش او برده شود و بی جواب بماند.

ساخت ساعت آبی واقع در پارک خلدبرین شیراز شاهد زنده این ادعااست. چون توسط کامپیوتر توانست ساعتی را که فقط از قطعات ساده ای درست شده بود کنترل و به آن زیبائی به نمایش بگذارد. ساخت این ساعت در دنیا منحصر به فرد است. حتی نمونه ای از این ساعت در هیچ جای دنیا وجود ندارد و من همیشه به وجود این ساعت در شهرمان افتخار می کنم. یاد این هنر مند و اسطوره نستوه گرامی باد.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظرات بازدیدکنندگان:

(*) :موارد الزامی

اين وب گاه در ستاد ساماندهی پایگاه های اينترنتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت گردیده است.

صفحه اصلی   |   زندگینامه هنری   |   پرتره های چهره های ماندگار   |   گالری نقاشی   |   گالری خوش نویسی   |   مقالات    |    یادداشت ها   |   تماس با ما

| All Rights Reserved. All contents available on this website are copyrighted by ONLINE PARVAZ ART GALLERY© 2006-2017 |

كليه حقوق مادی و معنوی اين وب گاه محفوظ و هرگونه انتشار يا استفاده از تصاویر و مطالب آن، تنها با ذکر منبع، آزاد است. © 1396-1385

| براي استفاده هرچه بهتر از سايت، پيشنهاد ما به شما، استفاده از مرورگرهای Google Chrome و firefoxMozilla Firefox  است. |